Krasse Knarren

Een week logje schrijven overgeslagen, maar hier is er dan weer eentje.
Afgelopen twee weken wat rustig aan gedaan, afgelopen vrijdag in ziekenhuis geweest voor een fietsttest en een hartecho, uitslag was prima, een jong hart met een maximale hartslag van 180. Afgelopen 5 dagen bezig geweest mijn huiskamer anders in te delen en het is nu eindelijk naar mijn zin. Met Chucky gaat het redelijk, ze lijkt mij wat onrustig en volgens mij ziet ze nu bijna helemaal niets meer, terwijl ik het idee heb dat ze nu weer wat beter hoort. Eten en drinken doet ze goed.
Het weekend van 14 januari ben ik in Tilburg geweest, bij Mariëlle, Wil en Misza. Het was er gezellig en ik heb wat technische dingetjes ter plaatsen in orde gemaakt. Ook nog een aardig laptopje mee naar Wormer genomen
Afgelopen maandag moest ik weer op komen dagen in Hilversum in studio 23 van Max. Het was een uitzending met de heer Dokter, (scenario) schrijver Thomas Ross en de krasse knarren Henk van der Horst en Ed van Thijn. De heer van Thijn herkende ik helemaal niet, pas toen hij zich voorstelde herkende ik hem, met moeite, hij is uiterlijk echt veel veranderd in de loop der jaren.
 

Tafel van Tijd voor Max met gasten / © Max / Fotograaf Eline Kleibrink

Ed van Thijn en henk van der horst
Ed van Thijn luistert naar Henk van der Horst / © Max / Fotograaf Eline Kleibrink

Muis

Dinsdag weer naar Hilversum om de uitzending van Tijd voor Max te fotograferen. Te gast waren onder andere Jandino Asporaat, Monique van der Reijden en Ted van Essen. Alleen jammer dat een groot deel van de uitzending niet of niet goed in de huiskamers kwam door technische storingen in de eindregie van Nederland 2. Geen nood, op internet is de uitzending wel helemaal te zien en zondag wordt de uitzending om half negen in de ochtend alsnog uitgezonden.
Op de terugweg op Amsterdam CS bij de Burger King gegeten. Leuk uitzicht op de heropende hal, maar ook op een muisje dat steeds even kwam kijken of er nog iets te eten was.

Jandino
Jandino Asparaat / © Max, fotograaf Eline Kleibrink

 
Hal centraal station Amsterdam / © Eline Kleibrink

Kerstmaal 2011

Door al dat gedoe met Chucky ben ik helemaal vergeten te vertellen hoe mijn kerstdagen waren. Eerste kerstdag was ik bij mijn moeder en hebben we varkenshaas gegeten. Tweede kerstdag was ik bij een vriendin in Amsterdam samen met 2 andere chatters en hebben we hert, stoofpeertjes, spruitjes met spekjes en gebakken aardappeltjes gegeten. Als voorgerecht waren er glaasjes met iets van zalm en als toet waren er chocolodeslagroomsoesjes. En verder was er bier, port en rode wijn en beren gezellig.
Voor ik bij de vriendin in Amsterdam aanbelde ben ik nog even door het centrum van Amsterdam gelopen. Ik merk echt dat ik nu in een dorp woon, het verschil met de grote stad is echt heel groot, hier in Wormer zal je met kerst niet snel mannen in korte broeken zien lopen bijvoorbeeld. Bij de Bijenkorf schrok ik vooral van de grote aantallen osm. Ze bestaan dus echt en als de P.C. Hooftstraat te duur trekken ze in groten getale naar de Bijenkorf.

Kerstmaal is niet voor iedereen bijzonder / © Eline Kleibrink

Chucky en de aalscholver

De jaarwisseling zit er weer op. Franciska was hier maar haar heb ik niet zoveel aandacht gegeven als anders, Chucky gedroeg zich erg ziek, kon haast niet meer lopen. Ik dacht echt dat ze dood zou gaan en toen ik vanmiddag naar de dierenarts ging dacht ik dat het de laatste gang was. Chucky is onderzocht, half blind, half doof, hartruis en waarschijnlijk artrose waardoor ze zo moeilijk loopt. Omdat ze nog wel goed zindelijk is en veel eet en drinkt was er volgens de dierenarts nog hoop als ze zou opknappen als ze pijnstilling zou krijgen. En dat doet ze dus, na een half uur liep Chucky al beter en nu loopt ze weer net als voor oud en nieuw, het is niet van harte, ze is immers 18, maar ze kan weer op de bank komen, bij haar eten en bij haar bak. Dus dat wordt een kat met pijnstilling de rest van haar leven, heeft ze in ieder geval geen pijn en volgens de dierenarts kan het uitstel van executie soms wel jaren zijn, als ze maar blijft eten en drinken en zo haar pijnstilling binnen krijgt. opgelucht.
Vanmiddag scheen om 3 uur het zonnetje en ben ik nog even de polder een stukje ingefietst, even de feestdagen uit mijn kop laten waaien en de gedachten verzetten. Met de vogels was het nog best druk, naast ganzen waren er spreeuwen, kauwen, aalscholvers, een buizerd, een zilverreiger, enkele kieviten en de ontsnapte sneeuwganzen heb ik ook weer gezien. Het zal wel weer even de laatste keer geweest zijn dat ik voor mijn plezier door de polder fietste, de weersverwachting voor de komende tijd ziet er niet zo goed uit.

Aalscholver
Aalscholver / © Eline Kleibrink